شفقت به خود یعنی وقتی همه چیز خوب پیش نمی‌رود با خود مهربانانه رفتار کنید. شفقت به خود به کودکان کمک می‌کند تا به طور مثبت با چالش‌ها و مشکلات برخورد کنند. روابط خانوادگی حمایتی و مراقبتی، شفقت کودکان را به خود پرورش می‌دهد. سه مرحله به شما کمک می‌کند تا شفقت به خود را در کودکان ایجاد کنید:
به احساسات توجه کنید، از خودرایی خودداری کنید و مهربانی را تشویق کنید.

شفقت به خود چیست؟

شفقت به خود یعنی مهربانی با خود حتی زمانی که همه چیز آنطور که انتظار دارید اتفاق نمی‌افتد. این است که از احساسات خود آگاه باشید و با همان گرمی، مراقبت و درک خود با کسی که به او اهمیت می‌دهید رفتار کنید. همچنین اذعان می‌کند که مبارزات و چالش‌ها بخشی از زندگی هستند و همه انسان‌ها، آن‌ها را پشت‌سر می‌گذارند.

شفقت به خود چرا برای کودکان ضروری است؟

شفقت به خود به کودکان کمک می‌کند تا با شکست‌ها، اشتباهات و زمان‌های سخت به روشی سالم کنار بیایند. به عنوان مثال، اگر فرزند شما در مسابقه‌ای شکست بخورد، ممکن است احساس ناامیدی کند. اما شفقت به خود به کودک شما کمک می‌کند احساس خوبی داشته باشد و ناامیدی خود را به طور مثبت مدیریت کند. فرزند شما ممکن است به خود بگوید: “من احساس ناامیدی می‌کنم، اما خوشحالم که تمام تلاشم را کردم” یا “دفعه بعد دوباره تلاش خواهم کرد”.
وقتی کودکان یاد می‌گیرند که با خود شفقت آمیز رفتار کنند، آن‌ها:

  • شادتر هستند
  • اعتماد به نفس و عزت نفس بیشتری دارند
  • به احتمال زیاد چیزهای جدید را امتحان می‌کنند یا زمانی که همه چیز برای اولین بار درست نمی‌شود دوباره تلاش می‌کنند
    انعطاف‌پذیری بیشتری دارند، بنابراین می‌توانند پس از زمان‌های سخت عبور کنند.
  • شفقت به خود به کودکان کمک می‌کند تا در مدرسه خوب عمل کنند و مهارت‌های جدیدی در زمینه‌هایی مانند ورزش، موسیقی و غیره ایجاد کنند.
  • کودکان دارای شفقت به خود نیز تمایل دارند با دیگران کنار بیایند و بیشتر به کودکان دیگر کمک می‌کنند. آن‌ها همچنین کمتر به مشکلات سلامت روانی مانند افسردگی یا اضطراب مبتلا می‌شوند.

شفقت به خود و روابط قوی والدین و فرزند

یک رابطه گرم، حمایتی و مراقبتی با والدین به کودک کمک می‌کند تا احساس امنیت و آرامش پیدا کند. وقتی فرزند شما احساس امنیت و آرامش می‌کند، به احتمال زیاد چیزهایی را امتحان می‌کند و با چالش‌هایی روبرو می‌شود. همچنین وقتی همه چیز طبق خواسته آن‌ها پیش نمی‌رود، بیشتر با خود مهربان هستند، زیرا می‌دانند که شما آن‌ها را قضاوت یا انتقاد نخواهید کرد. شما به عنوان والدین، می‌توانید رابطه‌ای ایجاد کنید که به فرزندتان کمک کند احساس امنیت کند و از جهات مختلف شفقت به خود را پرورش دهد.

ایده هایی برای پرورش شفقت در کودکان وجود دارد!

وقت خود را به بازی با کودک خود و تشویق علایق او اختصاص دهید – به عنوان مثال، بازی با لگو، انجام منبت کاری با اره مویی، لگد زدن به توپ، آواز خواندن و غیره. این یک پیام ساده می فرستد؛ “شما برای من مهم هستید.”
اجازه دهید فرزندتان بداند که داشتن احساسات قوی مانند غم و اندوه یا ناامیدی اشکالی ندارد. به عنوان مثال، کودک شما ممکن است از یک نقاشی ناامید شود، می‌توانید بگویید: «می‌بینم که ناراحتی. خوبه. همیشه همه چیز آنطور که ما می‌خواهیم پیش نمی‌رود.
فرزندتان را ببخشید. به عنوان مثال، کودک شما ممکن است فنجان مورد علاقه شما را به زمین بیاندازد و فنجان شکسته شود. می‌توانید بگویید: “من برای فنجان ناراحتم، اما اشکالی ندارد. اتفاق پیش می‌آید”.
راه‌هایی برای نشان دادن مهربانی در خانواده خود در نظر بگیرید. به عنوان مثال، روال‌های خانوادگی شما ممکن است به فرزندتان اجازه دهد تا در شب‌های شلوغ مدرسه از شستشوی وسایل استراحت کند. یا به عنوان یکی از مراسم خانوادگی خود، ممکن است به نوبت دسرهای مورد علاقه خود را برای شب تعطیلات انتخاب کنید.
وقتی فرزندتان به خود دلسوزی نشان می‌دهد او را تحسین کنید. این امر شفقت فرزند شما را بیشتر می‌کند. به عنوان مثال، می‌توانید به فرزندتان بگویید: «می‌دانم که از این که جایزه نگرفتی ناراحتی. اما من به شما افتخار می‌کنم که گفتید دفعه بعد دوباره تلاش خواهید کرد.

ایجاد شفقت به خود در کودکان:

۳ مرحله شفقت به خود چیزی است که کودک شما باید یاد بگیرد و تمرین کند. این ۳ مرحله را برای ایجاد شفقت به خود در کودک خود امتحان کنید.
مرحله ۱ زمانی که فرزندتان عصبانی یا ناامید است، مکث کنید و متوجه شوید، زیرا همه چیز آنطور که می‌خواست پیش نرفته است و به خودش سخت می‌گیرد. به عنوان مثال، کاردستی فرزند شما آنطور که می‌خواست نشده است، او برای گروه کر مدرسه انتخاب نشده است، یا شاید به خاطر بدرفتاری با یک دوست احساس بدی داشته باشد.
ممکن است بشنوید که فرزندتان جملاتی مانند “من بدترین هستم”، “من ناامید هستم” یا “من هرگز نمی‌توانم این کار را انجام دهم” را بشنوید. یا ممکن است کودک شما ساکت باشد و ناراحت به نظر برسد.
مرحله ۲ به فرزندتان بگویید که مشکلی نیست و همه اشتباه می‌کنند. احساس غمگینی، عصبانیت یا ناامیدی نیز خوب است، اما گفتن چیزهای بد در مورد خود خوب نیست. به عنوان مثال، می‌توانید بگویید: “اگر گلی را به ثمر نرسانم، من هم ناامید می‌شوم.” اما این شما را بازنده نمی‌کند. یا اگر فرزندتان به یک جشن تولد دعوت نشده است، به او یادآوری کنید که به این معنا نیست که مشکلی برای او وجود دارد. ما نمی‌توانیم انتخاب‌های دیگران را کنترل کنیم، اما می‌توانیم تلاش بیشتری برای مراقبت از خود انجام دهیم.
مرحله ۳ فرزندتان را تشویق کنید تا چیزهای محبت‌آمیزی به خودش بگوید. این می‌تواند کمک کند که از فرزندتان بپرسید که ممکن است به دوستی که مرتکب اشتباه شده است یا دوران سختی را پشت سر می‌گذارد چه بگوید. در اینجا گزینه‌هایی وجود دارد که می‌توانید به فرزند خود پیشنهاد دهید: “من تمام تلاشم را کردم. “یادگیری چیزهای جدید برای همه سخت است. “من مجبور نیستم کامل باشم.” “همه ما گاهی اوقات اشتباه می کنیم.” “اشکال ندارد که من هنوز نمی‌توانم این کار را انجام دهم. دفعه بعد دوباره تلاش خواهم کرد.” من یک فرد خوب و دوست داشتنی هستم.

زمانی که کودکان با شفقت به خود دست و پنجه نرم می‌کنند یا بسیار از خود انتقاد می‌کنند

انتقاد از خود نقطه مقابل شفقت به خود است. انتقاد از خود؛ قضاوت سخت خود یا گفتن چیزهای بد به خود است. همه گاهی از خود انتقاد می‌کنند، اما اگر فرزند شما بسیار خودانتقادگر باشد، این امر می‌تواند استرس او را افزایش دهد و بر سلامت روان او تأثیر بگذارد و اعتماد به نفس او را کاهش دهد. بچه هایی که خیلی از خود انتقاد می‌کنند، اغلب در مورد خودشان چیزهای خیلی تندی می‌گویند. آن‌ها همچنین ممکن است بگویند که حتی با حمایت شما نمی‌توانند چیزی برای گفتن به خودشان بیاندیشند. اگر این به نظر فرزند شما می‌رسد، می‌توانید سعی کنید هنگام کمک به فرزندتان برای اینکه بیاموزد که با خودش مهربان باشد، صبور و پایدار باشید. اگر نگران این هستید که تفکر خودانتقادی فرزندتان بر سلامت روان او تأثیر می‌گذارد، ایده خوبی است که به دنبال مشاوره باشید. می‌توانید با گرفتن یک قرار ملاقات با مشاوره کودکان شروع کنید.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید